Rekonstrukcja » Galeria postaci

Bombardier podchorąży, Szkoła Podchorążych Artylerii Przeciwlotniczej – 1939
Bombardier podchorąży, Szkoła Podchorążych Artylerii Przeciwlotniczej – 1939

Początkowo szkolenie oficerów artylerii przeciwlotniczej nie miało stałego charakteru. Do 1935 r. kadra szkolona była na doraźnych kursach, na które kierowano wybranych oficerów innych typów artylerii tj. lekkiej, ciężkiej czy konnej. Takie specjalizujące kursy prowadzone były w Centrum Wyszkolenia Artylerii Przeciwlotniczej w Warszawie.

 

Jednocześnie od jesieni 1935 r. szkolenia oficerów nabrały stałego charakteru. Każdego roku, w Szkole Podchorążych Artylerii w Toruniu, przydzielano około 20 promowanych podporuczników do jednostek artylerii przeciwlotniczej. Wraz z otrzymaniem przydziału, młodzi oficerowie kierowani byli na kurs specjalizacyjny w CWAPlot w Warszawie, po którym trafiali do jednostek.

 

Staraniem Dowództwa Obrony Przeciwlotniczej M.S.Wojsk., jesienią 1938 r. powstała Szkoła Podchorążych Artylerii Przeciwlotniczej w Centrum Wyszkolenia Obrony Przeciwlotniczej i Przeciwgazowej, która miała szkolić zarówno oficerów zawodowych, jak i oficerów rezerwy. SPAP-lot ulokowano w miejscowości Trauguttowo koło Brześcia n/Bugiem. Nazwy Trauguttowo nie sposób dziś znaleźć na żadnej z map. Bardzo nowoczesny kompleks koszarowy powstał kilka kilometrów od Brześcia w kierunku na Kowel.

 

W skład 1 baterii wchodzili podchorążowie służby stałej I rocznika. Bateria 2 miała być przeznaczona dla podchorążych II rocznika, jednak powstać miała dopiero w roczniku 1939 – 1940. Razem 1 i 2 baterie tworzyć miały dywizjon szkolny służby stałej. 1 baterią dowodził kpt. Bronisław Zakrzewski. Składała się ona z dwóch plutonów – 1 plutonem dowodził por. Stanisław Warchałowski, a 2 plutonem ppor. Władysław Kuzioła. Szefem baterii był st. ogn. Antoni Kosecki. Starszym podchorążym baterii był pchor Zbigniew Hołowej. Starszym 1 plutonu był pchor. Jerzy Fiedorow , a w 2 plutonie pchor Wojciech Ludwich – obaj do dnia 15.02.1939. Po tej dacie starszymi byli odpowiednio pchor Lucjan Żebrowski, a następnie pchor. Lucjan Januszewski. Pierwszy kurs podchorążych służby stałej rozpoczął się 13 października 1938 r. Do nauki zakwalifikowano 70 kandydatów. Kurs 3-letni miał zakończyć się promocją w 1940 r.

 

We wrześniu 1939 r. Szkoła została rozwiązana, a większość podchorążych skierowano do Ośrodka Zapasowego Artylerii Przeciwlotniczej nr 2 w Trauguttowie. Podchorążowie w ramach jednostek wystawionych przez OZ, walcząc z Niemcami i Armią Czerwoną, w większości przebili się transportami kolejowymi na południową granicę, którą przekroczyli w Kutach.

 

Bombardier podchorąży nosi kurtkę wz. 36, zgodną z rozkazem z maja 1937 r. Kurtka służbowa podchorążych była sukienna. Na mankietach kurtki naszyte galony ze srebrnej taśmy, oznaczające tytuł podchorążego, a ich liczba i układ lata nauki. Prezentowany podchorąży jest słuchaczem pierwszego roku. Mundur uzupełniają naramienniki w barwach Szkoły Podchorążych Artylerii Przeciwlotniczej wykonane z sukna koloru słonecznikowego z zieloną wypustką obszyte srebrnym sznurkiem. Na naramiennikach metalowe emblematy „SP” oraz dystynkcje ze srebrnej taśmy. Na kołnierzu łapki w barwach artylerii przeciwlotniczej - zielone z żółtą wypustką. Na łapkach emblemat przedstawiający miecz i liść dębu noszony w szkołach podchorążych zawodowych. Umundurowania dopełniają spodnie piechoty wz.37, wraz z butami saperskimi. Ekwipunek do wystąpień uroczystych stanowi pas główny z ładownicami i bagnetem na żabce, stroczony tornister wz.33. Pasy tornistra przełożone pod naramiennikami. Na głowie zarówno hełm wz.31 odwrócony, oraz beret wz.37. Na berecie orzełek haftowany oraz dystynkcje ze srebrnej taśmy. Beret noszony nieregulaminowo do tego zestawu mundurowego, co w przypadku wystąpień na terenie szkoły było akceptowane. Uzbrojenie stanowi karabinek wz 1929.